14 Temmuz 2012

Bizim Evin Küçük Detayları

            Beni tanıyan arkadaşlarım bilirler bizim evimiz bolca aksesuarla doludur. Annem her geldiğinde kaldır şunların bazılarını, onlara hizmet ediyorsun yoruluyorsun diye kızıyor. Ama her geldiğinde oğlum anane annem bak bunu yeni aldı diyor.Ne yapayım çok seviyorum ben onları. İşte bazıları...



Kanaviçe bahçe çitleri



 Kızımın odasının kapısında asılı


Ananemin böyle bir dikiş makinası vardı.Şimdi onun peşindeyim.






Bu da oğlumun odasının kapısında asılı
                   




                           Babaannemin kaftanı yastık oldu

13 Temmuz 2012

Minyatür çalışmaları

İzlemeye kısa bir zaman önce başladığım bir face sayfasından bahsetmek istiyorum.
Birçok hobiseverin yakından takip ettiği bir alan minyatür sanatı. Ama bunlar başka birşey.Her yeni sayfaya dakikalarca hayran hayran bakıyorum.Yapılan her yeni iş bir öncekinin önüne geçiyor.

 


Ben dakikalarca baktım gerçek olmadığına hala inanamıyorum.



Evlere bakalım mı biraz da 



                                               Ve bahçeler, oyuncak bebekler.







                                                                                                                                                              Ben bayıldım yaptıklarına sizde takip edebilirsiniz.https://www.facebook.com/#!/pages/Nux-Un-mundo-de-peque%C3%B1as-dimensiones-Miniaturista/254470717952415

16 Haziran 2012

Sonbaharı Bekleyemedim

 
                                        
                                Kuşkonmaz kavonozu artık fistoları saklıyor.
                                  Mutfak havlularına askı olacaklar










                                                  
                                               Hamur kabartma tablolarım
                                           
      Okullar kapanmadan bahçede bahar kermesi yapmayı çok istemiştim ama kızımın sınava hazırlanma telaşı hepimizi sarınca benim isteğim ertelendi. Şimdilik sonbahara kaldı. Bunlar hazırlananlardan bazıları.

O Artık Bir Liseli

Küçücük bir kız çocuğunu yanıma getirdiler ve pembe beyaz bir kızın oldu dedi doktorum. Nasıl heyecanla, bir o kadar da korkuyla beklemiştim onu. Sağlıklı olsun diye çok dua etmiştim.İlk önce upuzun ellerini ve uzamış tırnaklarını gördüm.Saatlerce baktım öylece. Yüreğimde kocaman bir yer açtım ona.Sevgisiyle doldursun diye.Birkaç günlüktü sanırım onsekiz yıl beraberiz sonra ayrılacağız dedim kendi kendime.Çok kısa geldi zaman,içimi bir sızı kapladı bugün gibi hatırlıyorum. Gözlerimin önünde büyüdü. Onu kreşe götürdüğüm, anaokuluna bıraktığım günler daha dün gibi.Şimdi zorlu bir mücadeleden geçerek bir liseli olma yoluna girdi. Çok çalıştı, çok emek harcadı ve başardı. İnşallah herşey gönlünün istediği gibi olur birtanem.O artık bir liseli.

8 Haziran 2012

Nihayet Bahar Geldi

Kaktüs bu kadar güzel çiçek açarmı?Açarmış..




                                                                                                                                                                                                


                                                                                 Balkonumuzun sarı kızı.
                                                  Ve nihayet manolyamız çiçek açtı.

19 Mayıs 2012

Yeni Bir Sayfa


İnsan ne kadar çok vede çabuk gelişiyor. Bundan belki bir yıl öncesinde hiç düşünmediğim bir şeyi şimdi hevesle, özenle hayatıma yerleştirmeye çalışıyorum.Kimbilir yarınlarımız nelere gebe.Hayal ediyorum herşey güzel olsun diye, hepimiz için.Önce kadınlar için. Çünkü hiç onaylamasamda hatta biraz kızsamda bizim ellerimiz, bizim gözlerimiz, bizim duygularımız daha çok değiyor çocuklarımızın yüreklerine. Bu yüzden daha güçlü, daha duyarlı ve daha bir sürü doğru vasıfa sahip olmak zorundayız.Bunu yapmak istiyorum önce kendim için, sonra dokunabildiğim, anlaşılabildiğim herkes için.